Sedih tu mmg la sedih. Sbb dah rapatkan. Kay, we start with Syazwani. Dia dah masuk kelas pandai time Form 3. So kitorang mmg kelas low lah kan? Jadi tak de keserasian la. Dia budak pandai mestilah nak kawan dgn yang pandai je. Nampak aku tepi jalan pun tak pandang langsung. Betapa tak bernilainya aku ni kan? Hurm , takpa. Aku boleh terima. As long as she will be happy, Im fine :)
Then , Akmal. Ini lagi sorang. Dia sangat lah happy go lucky. Dulu kitaorg suka buli si Akmal ni. Hehe dia childish a bit. Thats why suka sangat kacau dia. LOL. Sekarang dia pun dah move ke gred yang pandai. Then she leave me also :) Im fine. I know who I am.
Next, Sobrina. Haha , pergh macam rumusan pulak aku buat. Hehehe. Sobrina ni still contact dengan aku. Jumpa tepi jalan pun still tegur. So nothing much about her. But, Im proud with her sbb tak pernah tengok pada level. Thats why I love her :3
Now, lets talk about Zawana. Aku selalu rapat dgn Zawana n Khalida. Dimana kitaorang mesti bersama. Mcm belangkas. Tak jumpa sehari mula ah mundar mandir mcm cacing kepanasan. Haha. Sekarang she moves to voke school. Shes got new friends, new experience and so on. Everything is new la. Haha. Frankly speaking, Im damn sad bila dia dah lain. Yelah bestfriends ni tempat kita mengadu masalah kita. This year I've been faced hard things in my life. So banyak benda yang aku perlu express and share with my besties. Aku kalau boleh tak nak ingat balik apa yang jadi dulu. Sbb benda tu dah pun berlaku. Let bygones be bygones. But , my heart still hurt. Apa pun wana. Aku harap kau bahagia. Aku rindu kenangan dulu. Kay?
Aku tulis pasal kawan rasa nak nangis la. Sorry. Goodbye!